Ορθόδοξη Ρόδος - Orthodoxy Rodos - Hellas Orthodoxia Ellinon





Πνευματικές συμβουλές απο τον Γέροντα Παϊσιο (2 απο 2)

Πνευματικές συμβουλές απο τον Γέροντα Παϊσιο (2 απο 2)

Μεγάλη υπόθεση η εμπιστοσύνη στο Θεό!

Τα χρόνια που περνάμε είναι πολύ δυσκολα και πολύ επικίνδυνα, αλλά τελικά θα νικήση ο Χριστός.

Με μια ματιά στον Ουρανό θα άλλαζαν τα πράγματα.

Τώρα πλήθυναν τα λόγια και τα βιβλία και λιγόστεψαν τα βιώματα.

Στην πνευματική ζωή δεν θα βάλη κανείς για πρότυπο τους κοσμικούς αλλά τους Αγίους. Καλά είναι να παίρνη κάθε αρετή και να βρίσκη τον 'Αγιο που την είχε, να μελετά το βίο του, και τότε θα βλέπη ότι δεν έχει κάνει τίποτε και θα προχωρή με ταπείνωση. .. 'Οταν προσπαθώ να μιμηθώ τους προχωρημένους, η συνείδηση λεπτύνεται. 'Οταν όμως βλέπω τους πίσω, δικαιολογώ τον εαυτό μου και λέω ότι δεν είναι σπουδαία τα σφάλματά μου εν συγκρίσει με τα δικά τους.

Ο Θεός επιτρέπει να γίνει τώρα ένα τράνταγμα γερό. 'Ερχονται δύσκολα χρόνια. Θα έχουμε δοκιμασίες μεγάλες... Να το πάρουμε στα σοβαρά, να ζήσουμε πνευματικά. Οι περιστάσεις μας αναγκάζουν και θα μας αναγκάσουν να δουλέψουμε πνευματικά. Καλό όμως είναι να το κάνουμε χαρούμενα και προαιρετικά και όχι από θλίψεις, αναγκαστικά.

Σε ένα λεπτό μέσα μπορεί ο άνθρωπος να γίνη 'Αγγελος ή ταγκαλάκι. Πως; Με την ταπείνωση ή την υπερηφάνεια.... Ο ευκολότερος τρόπος να σωθούμε, είναι η αγάπη και η ταπείνωση. Γι' αυτό από την αγάπη και την ταπείνωση να αρχίσουμε και μετά να προχωρήσουμε στα άλλα.

'Αν λάβη υπ' όψιν του κανείς τι πνευματική ακαθαρσία έχει μέσα του, δεν θα καθήση τόσο σχολαστικά να βγάλη και τον παραμικρό λεκέ από τα ρούχα του, γιατί αυτά είναι χίλιες φορές καθαρότερα από την ψυχή του... Αυτό που χρειάζεται, είναι να στρέψη όλη τη φροντίδα του στην πνευματική καθαρότητα, στην εσωτερική ομορφιά και όχι στην εξωτερική.

'Οταν επιθυμώ ένα πράγμα χρήσιμο, ένα βιβλίο λ.χ., και μου παίρνη ένα κομμάτι της καρδιάς, τότε αυτό είναι κακό... Κάθε επιθυμία, όσο καλή και να φαίνεται, δεν είναι καλύτερη από το να επιθυμή κανείς τον Χριστό ή την Παναγία. 'Οταν δώσω την καρδιά μου στον Θεό, είναι υνατόν ο Θεός να μη μου δώση όλο τον Εαυτό Του; Ο Θεός ζητάει την καρδιά του ανθρώπου.

Η πραγματική, η γνήσια χαρά βρίσκεται κοντά στον Χριστό. 'Αν συνδεθής μαζί Του με την προσευχή, θα δης πληρωμένη την ψυχή σου. Οι κοσμικοί την χαρά την ζητούν στις απολαύσεις. Μερικοί πάλι πνευματικοί άνθρωποι την ζητούν σε θεολογικές συζητήσεις, ομιλίες κ.λ.π. Και όταν τελειώνουν αυτά, μένουν με ένα κενό και αναρωτιούνται τι θα κάνουν στην συνέχεια.

Δεν σκέφτονται την αιωνιότητα οι σημερινοί άνθρωποι. Η φιλαυτία τους κάνει να ξεχνούν ότι θα χαθούν τα πάντα. Δεν έχουν συλλάβει το βαθύτερ ονόημα της ζωής. Δεν νιώσανε άλλες, ουράνιες χαρές. (διότι δεν ξέρουν...).

Η αδικία είναι μεγάλη αμαρτία.Αυτοί που αδικούν βάζουν φωτιά στο κεφάλι τους.

Το κυριώτερο είναι να ξεκινά κανείς από την ευλογία του Θεού για ό,τι κάνει.

Γέροντα, γιατί επιτρέπει ο Θεός να συμβή μια συμφορά;
Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις. Αλλοτε επιτρέπει ο Θεός κάτι, για να
βγή κάτι το καλύτερο, και άλλοτε επιτρέπει κάτι για παιδαγωγία.
Αλλοι ανταμείβονται και άλλοι εξοφλούν. Δεν πάει τίποτε χαμένο.


Ο Καλός Θεός μας δίνει πλούσιες τις ευλογίες Του. Να μη δείχνουμε
αχαριστία και Τον παροργίζουμε, γιατί έρχεται η οργή του Θεού επί τους
υιούς της απειθείας.

Οταν ο κόσμος δεν μετανοή, τι βροχή να ρίξη ο Θεό; Ολα είναι απλά
για τον Θεό Αν ταπεινά ζητούμε το έλεος του Θεού, ο Θεός θα βοηθήσει.

Η μέλλουσα οργή του Θεού δεν μπορεί ναντιμετωπισθή διαφορετικά παρά
μόνο με μετάνοια και τήρηση των εντολών Του.

Μακάριοι είναι αυτοί που κστόρθωσαν να απλοποιήσουν τη ζωή τους και
ελευθερώθηκαν από την θηλειά της κοσμικής αυτής εξελίξεως των πολλών
ευκολιών, ίσον των πολλών δυσκολιών, και απαλλάχθηκαν από το φοβερό
άγχος της σημερινής εποχής μας».

 Γέροντα, τι βοηθάει περισσότερο, για να καταλάβη κανείς αυτήν την
χαρά της λιτότητος;
Να συλλάβη κανείς το βαθύτερο νόημα της ζωής. «Ζητείτε πρώτον την
Βασιλείαν του Θεού». Από εκεί ξεκινά η απλότητα και κάθε σωστή
αντιμετώπιση.

Η αχαριστία και η απληστία είναι μεγάλο κακό.

Οταν μπαίνης στην θέση του άλλου, τα πράγματα αλλάζουν.

Οσο μπορεί κανείς, να κάνη ένα-δύο πράγματα μόνο, να τα τελειώνη σωστά
και να έχη το μυαλό του καθαρό και ξεκούραστο και μετά να αρχίζη κάτι
άλλο. Γιατί, άμα ο νους του σκορπίση, τι πνευματικά θα κάνη μετά; Πως να
θυμηθή τον Χριστό;

Η εργασία που γίνεται γρήγορα, με νευρικότητα δεν είναι αγιασμένη

Βάλε και την ευχή στη δουλειά και θα αγιασθείς και εσύ και η δουλειά.

Αν δης ότι ο νους σου συνέχεια φεύγει και πάει σε δουλειές κ.λ.π.,
πρέπει να καταλάβης ότι δεν πας καλά και να ανησυχήσης, γιατί έχεις
απομακρυνθή από τον Θεό.

Οσο μπορείς να λες την ευχή μέσα στην ημέρα και να σιγοψάλλης.

Αν μια είναι εκ γενετής μωρή, είναι ευλογία από τον Θεό γι αυτήν. Πάει
δίχως εξετάσεις στην άλλη ζωή. Μια όμως που έχει μυαλό και ζη μωρά, αυτή
θα είναι αναπολόγητη την ημέρα της Κρίσεως.

Να μην κάνει δουλειά, χωρίς να εμπιστεύεται στον Θεό, γιατί μετά αγωνιά
και κουράζει το μυαλό και νοιώθει άσχημα ψυχικά.

Ολη η καρδιά σου μαζεύτηκε στο μυαλό και δουλεύει τώρα μόνο το μυαλό.
Αλλά υπάρχουν ακόμη περιθώρια, μπορεί να πάη η καρδιά στη θέση της. Κάθε
μέρα να διαβάζης έναν κανόνα από το Θεοτοκάριο. Αυτό είναι το καλύτερο
φάρμακο, για να δουλέψη η καρδιά.

Η πραγματική ανάπαυση γεννιέται από την ανάπαυση του άλλου. Τότε
αναπαύεται και ο Θεός στον άνθρωπο και ο άνθρωπος παύει να είναι
άνθρωπος, θεώνεται.

Από την στιγμή όμως που θα καταλάβη κανείς ότι δεν έχει σωστή κρίση και
πή, «έχω κρίση κοσμική. Η κρίση μου δεν έχει θείο φωτισμό και θα κάνω
λάθος, γι αυτό δεν πρέπει να την χρησιμοποιώ», τότε ο Θεός θα τον
φωτίση, θα γίνη διακριτικός και θα διακρίνη ποιό είναι το σωστό.

Λίγο αν ποτισθούν τα παιδιά με ευλάβεια, με φόβο Θεού, δεν έχουν ανάγκη
μετά.

Κρίνουν τον Θεό και ούτε τους πειράζει ο λογισμός ότι είναι
βλασφημία.Το «γιατί;» είναι κρίση, υπερηφάνεια, εγωισμός.

Δεν θα αφήση ο Θεός, αλλά πρέπει και εμείς να κάνουμε ότι μπορούμε
ανθρωπίνως και για ότι δεν μπορούμε να κάνουμε ανθρωπίνως, να κάνουμε
προσευχή να βοηθήση ο Θεός.

Η αδιαφορία για τον Θεό φέρνει την αδιαφορία και για όλα τα άλλα, φέρνει
την αποδύνθεση. Η πίστη στον Θεό είναι μεγάλη υπόθεση. Λατρεύει ο
άνθρωπος τον Θεό και ύστερα αγαπάει τους γονείς του, το σπίτι του, τους
συγγενείς του, την δουλειά του, το χωριό του, τον νόμο του, το κράτος
του, την πατρίδα του.

Αγνοια δεν δικαιολογείται σήμερα στον κόσμο. Λείπει η καλή διάθεση, το
φιλοτιμο. Εκείνος που έχει καλή διάθεση για να γνωρίση τον Χριστό, θα
Τον γνωρίση. Θα πάρη στροφή. Και αν δεν βρεθή ούτε θεολόγος, ούτε ένας
καλόγερος, και δεν ακούση τον λόγο του Θεού, άμα έχη καλή διάθεση, θα
πάρη στροφή ή από ένα φίδι ή από ένα θηρίο ή από μια αστραπή, από έναν
κατακλυσμό, ή από κάποιο άλλο γεγονός. Θα τον οικονομήση ο Θεός.

Και δίκαιο να έχη κανείς, όταν πάη να δικαιώση τον εαυτό του, πάλι
ανάπαυση δεν έχει, πόσο μάλλον να μην έχη δίκαιο και να δικαιολογεί την
πτώση του με αναιδέστατο τρόπο. Γι αυτό, όσο μπορούμε, να προσέχουμε
την αναίδεια και την περιφρόνηση όχι μόνον προς τα θεία αλλά και προς
τον πλησίον μας, διότι είναι εικόνα Θεού. Οι αναιδείς άνθρωποι
βρίσκονται στο πρώτο στάδιο της βλασφημίας κατάτου Αγίου Πνεύματος.
Εκείνοι που περιφρονούν τα θεία βρίσκονται στο δεύτερο, και στο τρίτο
βρίσκεται ο διάβολος.

Εάν νοιώσουμε πραγματικά ότι είμαστε αδέλφια με όλους τους ανθρώπους, θα
πονούμε για όσους ζουν μέσα στην αμαρτία και δεν θα μας σκανδαλίζη η
αμαρτωλή ζωή τους, αλλά θα προσευχώμαστε γι αυτούς.

Οπου και να γυρίσης, θα δης την σοφία του Θεού. Παλιά που ήταν όλα
φυσικά, πόσο όμορφα ήταν!

Ο άδικος, και γενικά κάθε ένοχος, όταν δεν ζητήση συγχώρηση,
ταλαιπωρείται από την συνείδησή του και επιπλέον από την αγανάκτηση του
αδικημένου. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη φωτιά από το εσωτερικό κάψιμο της
ψυχής από την συνείδηση.

Μεγάλη υπόθεση να έχη ο άνθρωπος την ευλογία του Θεού! Πλούτος είναι!
Οτι έχει ευλογία, στέκει, δεν γκρεμίζεται. Οτι δεν έχει ευλογία, δεν
στέκει. Η αδικία είναι μεγάλη αμαρτία. Ολες οι αμαρτίες έχουν
ελαφρυντικά, η αδικία δεν έχει. μα ζεύει οργή Θεού. Τα περισσότερα κακά
που συμβαίνουν είναι από αδικίες. Σπάνια, σε πολύ λίγους συμβαίνει να
είναι οι αρρώστιες, οι χρεωκοπίες κ.λ.π. μια δοκιμασία του Θεού. Αυτοί
θα έχουν καθαρό μισθό.

Απλοποιήστε την ζωή σας, για να φύγη το άγχος Και τα περισσότερα
διαζύγια από κεί ξεκινούν. Αν απλοποιούσαν όμως την ζωή τους, θα ήταν
και ξεκούραστοι και χαρούμενοι.

Αν δεν μετανοήσουν οι άνθρωποι, αν δεν επιστρέψουν στον Θεό, χάνουν την
αιώνια ζωή. Πρέπει να βοηθηθή ο άνθρωπος να νιώση το βαθύτερο νόημα της
ζωής, να συνέλθη, για να νιώση την θεία παρηγοριά. Σκοπός είναι να ανέβη
πνευματικά ο άνθρωπος, όχι απλώς να μην αμαρτάνη.

Και μόνον ο πόνος που νοιώθει κανείς για κάποιον είναι σαν ευχή.

Η πνευματική εργασία στον εαυτό μας είναι αθόρυβη εργασία στον πλησίον,
γιατί μιλάει το παράδειγμα, και τότε μιμούνται οι άνθρωποι το καλό που
βλέπουν και διορθώνονται.

Είπε ο Γέροντας Παϊσιος:"Ρίξτε το μεγαλύτερο βάρος του αγώνος σας στην
προσευχή, γιατί αυτή θα σας κρατάει σε επαφή με το Θεό. Και η επαφή αυτή
πρέπει να είναι συνεχής.Η προσευχή είναι το οξυγόνο της ψυχής,είναι
ανάγκη της ψυχής και δεν πρέπει να θεωρείται αγγαρεία.Η προσευχή για να
εισακουστεί από το Θεό, πρέπει να γίνεται με ταπείνωση, με βαθιά
συναίσθηση της αμαρτωλότητάς μας και να είναι καρδιακή. Εάν δεν είναι
καρδιακή, δεν ωφελεί. Ο Θεός πάντοτε ακούει την προσευχή του ανθρώπου,
που είναι πνευματικά ανεβασμένος. Η μελέτη της Αγίας Γραφής βοηθάει πολύ
την προσευχή, γιατί θερμαίνει την ψυχή και την προετοιμάζει".

Αν θέλω να μη στενοχωρηθώ, για να είμαι χαρούμενος, να μη χαλάσω την
ησυχία μου, για να είμαι πράος, τότε είμαι αδιάφορος.. Ο πνευματικός
άνθρωπος είναι όλος ένας πόνος Πονάει δηλαδή για καταστάσεις, για
ανθρώπους, αλλά ανταμείβεται γι αυτόν τον πόνο με θεία παρηγοριά.
Νοιώθει πόνο, αλλά νοιώθει μέσα του τη θεία παρηγοριά, γιατί κάνει
ρίψεις με ευλογίες ο Θεός από τον Παράδεισο στην ψυχή και αγάλλεται ο
άνθρωπος από την θεϊκή αγάπη. Αυτή είναι η χαρά, η πνευματική χαρά, που
δεν εκφράζεται και πλημμυρίζει την καρδιά.

Αυτοί που παιδεύονται και δεν φταίνε αποταμιεύουν. Αυτοί που φταίνε,
εξοφλούν.

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν κάποιον εγωϊσμό και ο Θεός τους δίνει ένα
σκαμπίλι να πάνε παρακάτω. Αλλοι έχουν λίγο παραπάνω εγωϊσμό και ο Θεός
τους δίνει ένα σκαμπίλι και πάνε ακόμα παρακάτω. Αυτούς όμως που έχουν
εωσφορική υπερηφάνεια, ο Θεός τους αφήνει. Μπορεί να φαίνεατι ότι κάνουν
προκοπή αλλά τι προκοπή είναι αυτή; Μαύρη προκοπή. Και μετά δεν πέφτουν
απλώς κάτω, αλλά πέφτουν κατ' ευθείαν στο βάραθρο. Ο Θεός να φυλάη!

Δεν ταιριάζει να μαλώνης για (να υπερασπισθής) τον εαυτό σου.

Οποιος δικαιολογεί την πτώση του, δικαιολογεί τον διάβολο. Αυτός δεν
έχει ανάπαυση ποτέ. Εδώ και δίκαιο να έχη κανείς, όταν πάη να δικαιώση
τον εαυτό του πάλι ανάπαυση δεν έχει, πόσο μάλλον να μην έχη δίκαιο και
να δικαιολογή την πτώση του με αναιδέστατο τρόπο.

Εκείνος που έχει πνευματική ανησυχία, βρίσκει τι του λείπει, το ζητάει
και ωφελείται. Εγώ, ως αρχάριος, όταν διάβαζα κάτι, το αντέγραφα, για να
μην το ξεχάσω, και προσπαθούσα να το εφαρμόσω. Δεν διάβαζα, για να
περνάω ευχάριστα την ώρα μου. Υπήρχε μέσα μου η καλή ανησυχία και, όταν
δεν καταλάβαινα κάτι, ρωτούσα να μάθω πως είναι. Λίγο διάβαζα, πολύ
ήλεγχα τον εαυτό μου με αυτά που διάβαζα. «Που βρίσκομαι; Τι κάνω;»
Κάθιζα τον εαυτό μου στο σκαμνί. Δεν τα περνούσα αυτά που διάβαζα έτσι
αφορολόγητα.

Τα πατερικά βιβλία για να βοηθήσουν, πρέπει να διαβάζονται με ταπείνωση
και προσευχή.

Από την ανάπαυση του άλλου γεννιέται η ανάπαυση η δική μου.

Αυτές οι βάσεις (βάσεις πνευματικές, όπως είναι οι Μονές και οι
ζωντανές ενορίες) θα διώξουν τις Βάσεις από την Κύπρο. Το πρόβλημα της
Κύπρου δεν είναι πολιτικό, στο βάθος είναι πνευματικό

Δεν συγκρίνεται η χαρα που νοιώθει κανείς, όταν δίνη, με την χαρά που
νιώθει, όταν παίρνη

Η ανώτερη χαρά βγαίνει από τη θυσία. Μόνον όταν θυσιάζεται κανείς,
συγγενεύει με τον Χριστό, γιατί ο Χριστός είναι θυσία.

Να παρακαλούμε το Χριστό να μας προσθέση πίστη και να μας την αυξήση.

Γέροντα, γιατί, ενώ ζητώ κάτι με πίστη, δεν το δίνει ο Θεός;
Πιστεύεις, ζητάς, αλλά, αν δεν έχης ταπείνωση ή έχης προδιάθεση
υπερηφανείας, δεν δίνει ο Θεός. Μπορεί να έχη κανείς πίστη όχι μόνο σαν
ένα «κόκκον σινάπεως» αλλά σαν ένα κιλό σινάπι. Εάν όμως δεν έχη και
ανάλογη ταπείνωση, δεν ενεργεί ο Θεό, γιατί δεν θα τον ωφελήση. Οταν
υπάρχη υπερηφάνεια, δεν ενεργεί η πίστη.

Αυτή η ζωή δεν είναι για βόλεμα. Θα πεθάνουμε που θα πεθάνουμε,
τουλάχιστον να πεθάνουμε σωστά!

Σήμερα, για να μπορέση ο άνθρωπος να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες που
συναντά, πρέπει να έχη μέσα του τον Χριστό, από τον οποίο θα παίρνη θεία
παρηγοριά, για να έχη κάποια αυταπάρνηση. Οποιος αποφασίση το θάνατο
δεν φοβάται τίποτε.

Δεν συγκρίνεται η χαρά που νοιώθει κανείς, όταν δίνει , με την χαρά που
νιώθει, όταν παίρνει. Αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι χαίρονται με το να
παίρνουν και στερούνται την θεϊκή χαρά, γι συτό είναι βασανισμένοι.

Οταν κινήται κανείς εγωιστικά, δεν δέχεται την Χάρη του Θεού και
επόμενο είναι σε μια δυσκολία να αρνηθή τοιν Χριστό.

Στον εαυτό Του ο Χριστός δεν χρησιμοποίησε καθόλου την θεϊκή Του δύναμη
και υπέφερε τον πολύ πόνο στο ευαίσθητο Σώμα Του από την πολλή αγάπη
προς το πλάσμα Του. Αυτήν την αγάπη του Χριστού προς τον άνθρωπο εάν
αισθανθή κανείς, τότε μόνο θα είναι και εσωτερικά πραγματικά άνθρωπος.

 Γιατί Γέροντα ενώ πολλές φορές έχουμε νιώσει την παντοδυναμία του
Θεού, δεν βλέπουμε την πρόνοιά Του για μας;
Είναι παγίδα του διαβόλου. Ο διάβολος ρίχνει στάχτη στα μάτια του
ανθρώπου, για να μη δη την πρόνοια του Θεού. Γιατί, όταν δη ο
άνθρωπος την πρόνοια του θεού, θα μακλακώση η γρανιτένια καρδιά
του, θα γίνη ευαίσθητη και θα ξεσπάση σε δοξολογία, και αυτό δεν
συμφέρει στον διάβολο.

Labels: ,



comment closed

......
 RHODES ISLAND ORTHODOXY RODOS / ΝΗΣΟΣ ΡΟΔΟΣ ΕΛΛΑΔΑ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ
......

Το κακό είναι που οι σημερινοί άνθρωποι, επειδή η αμαρτία έχει γίνει μόδα, αν δουν έναν να μην ακολουθή το ρεύμα της εποχής, να μην αμαρτάνη, να είναι λίγο ευλαβείς, τον λένε καθυστερημένο, οπισθοδρομικό. Αυτοί οι άνθρωποι το να μην αμαρτάνουν το θεωρούν προσβολή και την αμαρτία την θεωρούν πρόοδο! (Γέροντας Παϊσιος)
Copyright 2015 © Ορθόδοξη Ρόδος News.
Αγιος Ιωάννης Χρυσόστομος - Περί της αγάπης του Χριστού / Εγώ πατήρ, εγώ αδελφός, εγώ νυμφίος, εγώ οικία, εγώ τροφεύς, εγώ ιμάτιον, εγώ ρίζα, εγώ θεμέλιος, παν όπερ αν θέλεις εγώ. Μηδενός εν χρεία καταστείς. Εγώ δουλεύσω.
Ήλθον γαρ διακονήσαι, ου διακονηθήναι. Εγώ και φίλος και ξένος και κεφαλή και αδελφός και αδελφή και μήτηρ. Πάντα εγώ.
Μόνον οικείως έχε προς εμέ. Εγώ πένης δια σέ και αλήτης δια σέ, επι σταυρού δια σέ, άνω υπέρ σου εντυγχάνω τω Πατρί κάτω υπέρ σου πρεσβευτής παραγέγονα παρά του Πατρός.
Πάντα μοι σύ και αδελφός  και συγκληρονόμος και  φίλος και  μέλος. Τι πλέον θέλεις;
Από το Blogger.
prosfores-rodou | rhodes-market | supersport123.gr | rodos-news | ειδησεις ροδου | livegreektvonline